خداى تعالى مىفرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ لْتَنْظُرْ نَفْسٌ ما قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ * وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنْساهُمْ أَنْفُسَهُمْ أُولئِكَ هُمُ الْفاسِقُونَ ؛ « 1 » الا اى اهل ايمان ! خداترس شويد . و هرنفسى بنگرد تا چه عملى براى فرداى ( قيامت ) خود پيش مىفرستد و از خدا بترسيد كه او به همهء كردارتان به‌خوبى آگاه است . و شما مؤمنان مانند آنان نباشيد كه به‌كلى خدا را فراموش كردند و خدا هم ( حظّ روحانى و ابدى ) نفوس آنها را از يادشان برد . آنان به حقيقت بدكاران عالمند . كَلَّا إِذا دُكَّتِ الْأَرْضُ دَكًّا دَكًّا * وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا * وَ جِيءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرى * يَقُولُ يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي * فَيَوْمَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ * وَ لا يُوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ * يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ * ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً * فَادْخُلِي فِي عِبادِي * وَ ادْخُلِي جَنَّتِي ؛ « 2 » چنين نيست ( كه دنياطلبان پندارند ) . روزى كه از زلزلهء پىدرپى آن زمين به‌كلى خرد و متلاشى شود ، و آن هنگام امر خدا و فرشتگان صف در صف ، به عرصهء محشر آيند ، و آن روز جهنم را پديد بياورند ، و همان روز آدمى متذكر كار خود گردد و آن تذكر چه سود به حال او بخشد ، و با حسرت گويد : اى كاش در دنيا براى زندگانى ابدى امروزم كار خيرى انجام مىدادم ! و آن روز به مانند عذاب انسان كافر هيچ‌كس عذاب نكشد ، و آن‌گونه جز انسان كسى به بند ( هلاك ) گرفتار نشود . اى نفس قدسى مطمئن و دل آرام ( به ياد خدا ) ! امروز به حضور پروردگارت باز آى كه تو خشنود ( به نعمت‌هاى ابدى او ) و او راضى از تو است . باز آى و در صف بندگان خاص من درآى ، و در بهشت من داخل شو .

--> ( 1 ) . حشر ( 59 ) آيهء 118 - 119 . ( 2 ) . فجر ( 89 ) آيات 21 - 30 .